نفت نما- در بزنگاههای تاریخی صنعت، آنچه مسیر آینده را تعیین میکند نه صرفاً فناوری بلکه نوع نگاه مدیران است. امروز که صنعت پتروشیمی ایران با محدودیتهای بینالمللی، پیچیدگیهای فنی و فشار رقابت جهانی مواجه است، تکیه بر توان داخل دیگر یک شعار نیست بلکه یک ضرورت راهبردی محسوب می شود.
حسام خوشبینفر، مدیرعامل شرکت پتروشیمی مروارید از جمله مدیرانی است که نشان داده «باور به داخل» را نه در سخن بلکه در میدان عمل دنبال میکند.
تجربه حمایت وی از داخلیسازی لولههای درزدار سرویس ترش در پروژههای ملی، پیشتر این رویکرد را به اثبات رسانده بود، رویکردی که بر شجاعت تصمیمگیری و پذیرش مسئولیت استوار است نه بر محافظهکاری و انتظار برای راهحلهای وارداتی.
در مجتمع پتروشیمی مروارید نیز خوشبین فر همین نگاه را ادامه داد. بومیسازی کاتالیست EO که یکی از نقاط حساس و تکنولوژیک زنجیره MEG و پلیاستر محسوب میشود، مسیری ساده و کمریسک نبود. دستیابی به انتخابپذیری بالا، پایداری عملیاتی و کنترل دقیق فرآیند، چالشهایی نیست که بتوان از کنار آنها بهراحتی عبور کرد. طبیعی است که در چنین شرایطی، بسیاری ترجیح دهند نسخه وارداتی را انتخاب کنند و از حاشیه امن خارج نشوند اما تفاوت در همینجاست زیرا مدیریت زمانی معنا پیدا میکند که در لحظه ی تصمیم، آینده را به امروز ترجیح دهد.
حمایت قاطع از تولید داخل، آن هم تا پایان آزمونهای عملکردی و رسیدن به ظرفیت کامل، نشاندهنده اعتمادی عمیق به توان مهندسان و متخصصان ایرانی است. این اعتماد، سرمایهای است که اگر تقویت شود، میتواند گرههای بزرگتری را نیز بگشاید.
نگاه به داخل، تنها یک سیاست اقتصادی نیست بلکه یک رویکرد تمدنی بهوشمار می آید. وقتی مدیران صنعتی به جوانان متخصص کشور میدان میدهند، زنجیرهای از امید، انگیزه و خودباوری شکل میگیرد که آثار آن فراتر از یک پروژه یا یک مجتمع خواهد بود. بومیسازی واقعی یعنی انتقال دانش، تثبیت فناوری و ساختن آیندهای که وابسته به تصمیم دیگران نباشد.
امروز که بارگذاری کاتالیست در واحد MEG مجتمع مروارید به نتیجه رسیده و تولید با ظرفیت کامل در جریان است میتوان با اطمینان گفت مسیر انتخابشده، مسیری صحیح بوده است. این دستاورد صرفاً یک موفقیت فنی نیست بلکه نمادی از جسارت در مدیریت صنعتی است.
اینک که تحریم های ظالمانه صنعت کشورمان را هدف قرار داده است. صنایع راهبردی کشور بیش از هر زمان دیگری به چنین رویکردی نیاز دارند، رویکردی که به جای واهمه از ریسک، آن را مدیریت میکند و به جای تکیه بر واردات، ظرفیتهای ملی را فعال میسازد.
حمایت از مدیرانی که با باور به جوانان و متخصصان ایرانی مسیر داخلیسازی را هموار میکنند، در واقع حمایت از آینده صنعت ایران است. اکنون ایران بیش از هر زمانی به مدیرانی همچون خوشبین فر نیاز دارد تا تصمیم بگیرند، بایستند و پای انتخاب خود بمانند.
